Inne grzyby lecznicze

K O R D Y C E P S

2008-12-14_Cordyceps_militaris_3107128906

Cordyceps sinensis to kolejny grzyb, który zainteresował naukowców i badaczy. Chociaż w krajach azjatyckich znany był od tysięcy lat, gdzie ceniono go za unikalne właściwości lecznicze, to dopiero w ostatnich latach, dzięki opracowanej metodzie jego hodowli, stało się możliwe dokładne zbadanie tego dziwnego grzyba.

Cordyseps rośnie w Himalajach na dużych wysokościach, dochodzących do 5000 m n.p.m. Różni się od innych grzybów nie tylko wyglądem, ale „sposobem na życie”. To prawdziwy wojownik. Atakuje owady, najczęściej gąsienice rozwijające się w ziemi, zabija je i rozwija się na nich, tworząc charakterystyczne maczugi.
Obecnie opracowano nowoczesne metody hodowli grzybni na specjalnych podłożach z ryżu.

Grzyb z wigorem

Od wieków w Chinach cordyceps stosowany był w celu odzyskania siły i energii życiowej. Trener biegaczek chińskich pokazał światu, że grzyb ten posiada energetyzujące właściwości, gdy podczas zawodów w Pekinie w 1993 r jego zawodniczki biły rekordy na długich dystansach. Gdy zostały posądzone o doping, przyznał, że zażywały wywar z tego grzyba.

Według najnowszych badań, bioaktywne związki w cordycepsie zwiększają stężenie adenozytrójfosforanu (ATP), w komórkach organizmu, który jest akumulatorem i przekaźnikiem energii, używanej w metabolizmie we wszystkich żywych układach, oraz znacznie polepszają wykorzystanie tlenu.

Dzięki tym właściwościom cordyceps z powodzeniem stosowany jest u osób z przewlekłym zmęczeniem i w okresie rekonwalescencji, jest naturalnym środkiem wzmacniającym wytrzymałość u starszych ludzi, chętnie też używają go sportowcy, u których może stymulować wzrost wytrzymałości, siły i masy mięśniowej.

Cordyceps jest również skuteczny w stanach dysfunkcji seksualnych – obniżonego libido, impotencji zarówno kobiet jak i mężczyzn. Potrafi również poprawić jakość i ilość nasienia.

Niezwykłe właściwości tego grzyba wynikają z dużej ilości aktywnych składników.

Najważniejsze z nich to kordycepina, kwas kordycepinowy (D-mannitol), polisacharydy (głównie beta-D glukany), sterole, kwasy tłuszczowe (oleinowy, linolowy, palmitynowy, stearynowy), witaminy B1 B2 B12, cynk, selen, magnez, żelazo, potas.

Badania naukowe potwierdziły, że cordyceps wykazuje działanie immunomodulacyjne. Reguluje i wzmacnia funkcjonowanie układu odpornościowego. Dzięki zawartości między innymi polisacharydów, a w szczególności beta – D glukanów zwiększa produkcję i aktywność leukocytów i makrofagów, przyspiesza detoksykację i przemianę materii.

Zawarta w grzybie kordycepina wykazuje działanie przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe. Przypisuje jej się również działanie antyoksydacyjne i przeciwcukrzycowe – poprawia metabolizm glukozy i obniża jej stężenia we krwi . Kwas kordycepinowy zwiększa odporność i metabolizm.

Cordyceps okazuje się również skuteczny w leczeniu zapalenia oskrzeli, astmy i przewlekłych chorób płuc, dzięki zwiększonej absorbcji tlenu nawet o 40%. Jest to również pomocne w przypadku schorzeń sercowo-naczyniowych. Skutecznie poprawia krążenie wieńcowe, zapobiega arytmii serca oraz jego niewydolności.

W licznych badaniach naukowych podnoszone są również właściwości antynowotworowe cordycepsu, dowodzące zahamowania i podziału komórek nowotworowych oraz zwiększenie ilości i aktywności komórek NK. Pod wpływem działania cordycepsu na powierzchni komórek rakowych zwiększa się liczba antygenów, co powoduje lepsze rozróżnianie ich przez układ immunologiczny, przy jednoczesnym pobudzeniu makrofagów i ich fagocytowych (żernych) właściwości. Wspomaga również radio i chemioterapię oraz zmniejsza jej skutki uboczne.

Wykazano również pozytywne działanie cordycepsu wspomagającego leczenie zapalenia wątroby typu B.

Cordyceps dzięki specyficznym składnikom i wszechstronnym działaniem wpisuje się do grupy adaptogenów. Nie wywołuje skutków ubocznych, wzmacnia i normalizuje funkcje organizmu, broni przed negatywnymi bodźcami fizjologicznymi i psychologicznymi.

Działanie

  • wzmacnia odporność organizmu
  • działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, przeciwwirusowo
  • zwiększa absorbcję tlenu, wspiera układ oddechowy
  • poprawia krążenie krwi
  • obniża ciśnienie
  • normalizuje poziom cholesterolu i cukru we krwi
  • regeneruje i normalizuję pracę nerek i wątroby
  • działa przeciwnowotworowo
  • likwiduje skutki uboczne chemio i radio terapii
  • hamuje procesy autoimmunologiczne
  • zwiększa energię, przeciwdziała zmęczeniu i znużeniu
  • zmniejsza reakcje alergiczne
  • spowalnia proces starzenia
  • oczyszcza organizm z toksyn
  • działa antydepresyjnie

 

Autor zdjęcia: Jose Ramon Pato  CC BY S-A 2.0

 

S O P L Ó W K A     J E Ż O W A T A

512px-Igelstachelbart,_Hericium_erinaceusSoplówka jeżowata (Hericium erinaceus) to uroczy grzyb rosnący na pniach zamierających buków, dębów i jabłoni. Dzięki kulistemu kształtowi i „sopelkom” białawego koloru nazywany jest lwią grzywą -Lion’s mane, głową małpy lub brodą starca. Jest to grzyb rzadko występujący w naturze, w Polsce pod ochroną, ale w krajach azjatyckich bardzo popularna jest jego uprawa.

Chińczycy i Japończycy cenią go za walory smakowe i lecznicze. Jest aromatycznym, smacznym grzybem, a zawartość białka, które przekracza 20% czyni go pożywną i zdrową żywnością. Dla wegetarian jest wysokowartościowym substytutem mięsa.

W Tradycyjnej Medycynie Chińskiej stosowany jest głównie w chorobach układu pokarmowego i układu nerwowego.

Badania wykazały korzystne działanie grzyba w przypadku nieżytu i wrzodach żołądka oraz wrzodach dwunastnicy. Soplówka stymuluje odbudowę błony śluzowej przewodu pokarmowego. Usprawnia proces trawienny, zapobiega i leczy raka przełyku i żołądka.
Zachęcające są również wyniki badań dotyczących chorób neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Alzheimera, Parkinsona czy stwardnienie rozsiane. Wykazano, że Soplówka jeżowata aktywuje produkcję NGF – czynnika wzrostu nerwów, który podtrzymuje czynności życiowe komórek nerwowych i stymuluje ich funkcjonowanie. Zaobserwowano znaczącą poprawę funkcji poznawczych osób dotkniętych tymi chorobami, jak również złagodzenie stanów depresyjnych.
Soplówka jeżowata zawiera polisacharydy, polipeptydy, aminokwasy oraz znaczną ilość potasu, cynk, żelazo, german, selen, fosfor i sód.

Zastosowanie:

  • Nieżyt i wrzody żołądka i dwunastnicy (działanie przeciwbakteryje na patogen
  • Helicobacter pylori)
  • Odbudowa błony śluzowej przewodu pokarmowego
  • Choroba Leśniowskiego-Crohna.
  • Choroby nowotworowe przełyku i żołądka
  • Problemy trawienne – zgaga, refluks, nudności, wzdęcia
  • Choroba Alzheimera, Parkinsona, stwardnienie rozsiane (regeneracja komórek
  • nerwowych i wzrost włókien nerwowych)
  • Wzmocnienie układu odpornościowego
  • Regeneracja komórek nerwowych i wzrost włókien nerwowych
  • Depresja, zaburzenia snu, nerwowość i choroby połączone ze stresem

 

Autor zdjęcia: Lebrac (praca własna) CC BY-SA 3.0

Treści zamieszczone na tej stronie służą jedynie do celów informacyjnych. W przypadku konkretnych schorzeń skonsultuj się z lekarzem.